Warning: Creating default object from empty value in /home/pertsemlidis/public_html/plugins/k2/swtabs/swtabs.php on line 352

Αστάθεια Αγκώνα

Πεμ, Μάρτιος 16  | 

ΑΝΑΤΟΜΙΑ

Η διάρθρωση του αγκώνα είναι μια σύνθετη άρθρωση γιατί στον ίδιο αρθρικό θύλακα περιλαμβάνονται οι αρθρικές επιφάνειες τριών οστών.

Ο λεπτός χαλαρός αρθρικός θύλακας περικλείει όλες τις αρθρικές επιφάνειες. Κατά την κάμψη του αγκώνα, για να αποφευχθεί η σύνθλιψη του αρθρικού θυλάκου μεταξύ των αρθρικών επιφανειών, ανέλκεται από τις ίνες του πρόσθιου βραχιονίου, που καταφύονται ακτινοειδώς πάνω στον αρθρικό θύλακο.

Η παρατροχίλια και η παρακονδύλια απόφυση δεν περικλείονται μέσα στον αρθρικό θύλακο.

Ο αρθρικός υμένας περιβάλει τον ωλεκρανικό βόθρο, τον κορωνοειδή βόθρο και το υπερκονδύλιο βοθρίο.

Σύνδεσμοι: οι πολύ ισχυροί πλάγιοι σύνδεσμοι βρίσκονται και στα δύο πλάγια του αρθρικού θυλάκου.

Ο ωλένιος (έσω) πλάγιος σύνδεσμος εκφύεται από την παρατροχίλια απόφυση και αποσχίζεται σε δύο ισχυρές ινώδεις δεσμίδες.

Ο πρόσθιος λοξός σύνδεσμος που καταφύεται στην κορωνοειδή απόφυση και είναι η σπουδαιότερη μοίρα του. Είναι μια παχιά ταινία. Στην έκταση του αγκώνα τείνονται οι πρόσθιες ίνες του πρόσθιου λοξού συνδέσμου, ενώ στην κάμψη αντίθετα τείνονται οι οπίσθιες ίνες του. Επομένως ο πρόσθιος λοξός σύνδεσμος λειτουργεί σε όλο το εύρος κίνησης του αγκώνα και, εκτός από την πλήρη έκταση, είναι αυτός που διατηρεί την σταθερότητα της άρθρωσης. Σε πλήρη έκταση, ακόμα και όταν υπάρχει πλήρης ρήξη του έσω πλαγίου συνδέσμου, το ωλέκρανο σταθεροποιεί την άρθρωση σε πιέσεις βλαισότητας με την προσαρμογή του στον ωλεκρανικό βόθρο.

Ο οπίσθιος λοξό σύνδεσμος που καταφύεται στο έσω χείλος του ωλεκράνου. Πίσω απ΄ αυτή τη δέσμη διέρχεται το ωλένιο νεύρο.

Μεταξύ των δύο αυτών δεσμών υπάρχει χαλαρός συνδετικός ιστός, που προς τα κάτω αφορίζεται με λοξές ίνες (σύνδεσμος τουCooper).

O κερκιδικός (έξω) πλάγιος σύνδεσμος εκφύεται από την παρακονδύλια απόφυση και φέρεται στο δακτυλιοειδή σύνδεσμο της κερκίδας και δι’ αυτού στην ωλένη. Από πολλούς δεν θεωρείται πραγματικός σύνδεσμος. Έτσι έξω σταθεροποιητής του αγκώνα είναι κυρίως ο αγκωνιαίος μυς.

Ο υποτυπώδης τετράπλευρος σύνδεσμος συνδέει τον αυχένα της κερκίδας με την κερκιδική εντομή της ωλένης.

Ο δακτυλιοειδής σύνδεσμος της κερκίδας (3/4 κρίκου), περιβάλλει την περιφέρεια της κεφαλής της κερκίδας και καταφύεται με τα άκρα του στο πρόσθιο και στο οπίσθιο χείλος της κερκιδικής εντομής της ωλένης. Η έσω επιφάνεια του συνδέσμου καλύπτεται από χόνδρινο ιστό, όπου ολισθαίνει η περιφέρεια της κεφαλής της κερκίδας κατά τον πρηνισμό και υπτιασμό της.

ΑΣΤΑΘΕΙΑ

Η αστάθεια του αγκώνα είναι μια σύνθετη πάθηση που εμφανίζεται μετά από κάκωση των οστών που καθορίζουν την άρθρωση, καθώς και μετά από κάκωση των μαλακών μορίων που την σταθεροποιούν.

Στις οξείες αστάθειες του αγκώνα, όταν υπάρχει οστική κάκωση προχωρούμε στην αποκατάσταση της οστικής συνέχειας και συνιστούμε πρώιμη ενεργητική κινητοποίηση.

Στις κακώσεις των μαλακών μορίων εάν η άρθρωση μετά την ανάταξη είναι σταθερή, συνιστούμε:

  • ανάπαυση για 2 – 4 εβδομάδες
  • εναλλαγή ψυχρών - θερμών επιθεμάτων
  • ενεργητικές ασκήσεις μέχρι την αποδρομή του πόνου
  •  ασκήσεις ενδυνάμωσης μετά την αποδρομή του πόνου

Εάν η άρθρωση είναι ασταθής, συνιστούμε:

-Β/Π/Κ γύψινος νάρθηκας σε 40º κάμψη για 3 εβδομάδες

-λειτουργικός νάρθηκας για 3 – 5 εβδομάδες

-προσεκτική χρίση του μέλους για 4 εβδομάδες

Χρόνια αστάθεια του αγκώνα παρατηρείται όταν υπάρχει κάκωση των συνδέσμων της άρθρωσης και που μπορεί να είναι από διάταση, μέχρι και πλήρη ρήξη. Εννοείται ότι αναφερόμαστε σε επίκτητη πάθηση και όχι εκ γενετής.  

Μια τέτοια αστάθεια μπορεί να είναι τραυματικής αιτιολογίας όπως, επακόλουθο ενός υπεξαρθρήματος ή εξαρθρήματος του αγκώνα. Η κάκωση μπορεί να είναι διάταση των συνδεσμικών στοιχείων, απόσπαση από τα σημεία έκφυσης ή κατάφυσής τους είτε πλήρης ρήξη.

Μπορεί όμως να είναι ιατρογενούς αιτιολογίας όπως, μετά από εγχείρηση αφαίρεσης της κεφαλής της κερκίδας είτε μετά από χειρουργείο για πλάγια απελευθέρωση των υπτιαστών μυών του αντιβραχίου στο tenniselbow. Ακόμη μπορεί να παρατηρηθεί μετά από χρόνια χρήση της πατερίτσας.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η ακριβής διάγνωση της κάκωσης μπορεί να γίνει με την βοήθεια της μαγνητικής ακτινογραφίας. Βεβαίως η διάγνωση μπορεί να γίνει και με την σχολαστική κλινική εξέταση. Σημαντική συμβολή έχει ο ακτινολογικός έλεγχος υπό stress.

Η κλινική εξέταση γίνεται με τον αγκώνα σε κάμψη, μεγαλύτερη των 30° γιατί μόνο τότε ελευθερώνεται το ωλέκρανο από την προστασία του ωλεκρανικού βόθρου.

Η εξέταση είναι αντίστοιχη με το pivot shift test στο γόνατο. Το πλάγιο pivot shift test για την διάγνωση της οπίσθιας και πλάγιας στροφικής αστάθειας του αγκώνα, είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί με τον ασθενή σε ύπτια θέση, και με το χέρι σε έκταση πάνω και πίσω από το κεφάλι. Φέρνοντας τον αγκώνα σε κάμψη 40-60°, το υπεξάρθρημα ανατάσσεται με χαρακτηριστικό ήχο και αντίστοιχη αίσθηση στο χέρι του εξεταστή. Η διαδικασία της εξέτασης έχει ως εξής: το ένα χέρι του εξεταστή σπρώχνει το αντιβράχιο κατά το μήκος του, προς τον αγκώνα, ενώ συγχρόνως το άλλο χέρι φέρει το αντιβράχιο σε βλαισότητα και πρηνισμό.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία έχει να κάνει με την αποκατάσταση του έσω πλαγίου συνδέσμου. Εάν ο σύνδεσμος έχει αποκολληθεί από την έκφυση ή την κατάφυσή του αποκαθίσταται με βίδα εάν συνοδεύεται από οστικό τμήμα. Εάν δεν υπάρχει οστικό τεμάχιο ή αυτό είναι πολύ μικρό τότε η αποκατάσταση γίνεται με ραφές τύπου pullout. Εάν υπάρχει ρήξη στην μεσότητα γίνεται τελικοτελική συρραφή. Όλα αυτά βέβαια εάν η κάκωση είναι πρόσφατη και υπάρχει το κατάλληλο ύφασμα.

Επειδή όμως η διάγνωση τίθεται συνήθως καθυστερημένα, για την αποκατάσταση χρειάζεται τενόντιο μόσχευμα. Αυτό λαμβάνεται είτε από τον μακρό παλαμικό είτε από τον τένοντα του ημιτενοντώδη.

Το μόσχευμα τοποθετείται σε ισομετρική τάση δηλαδή με τον αγκώνα σε 90° κάμψη. Στην ωλένη εμφυτεύεται στην ακρολοφία του υπτιαστή σε κατάλληλα διαμορφωμένο τούνελ. Στο βραχιόνιο εμφυτεύεται στην παρακονδύλια απόφυση. (πλάγιο επικόνδυλο).

Σε όλες τις περιπτώσεις το άνω άκρο ακινητοποιείται με γύψο για τρεις εβδομάδες και τον αγκώνα στις 90° κάμψη. Η κινητοποίηση αρχίζει όταν συμπληρωθεί η τρίτη εβδομάδα από το χειρουργείο. Απαραίτητη είναι η χρήση λειτουργικού νάρθηκα για 3 – 5/52. Η φυσικοθεραπεία πρέπει να περιλαμβάνει μόνο ενεργητικές ασκήσεις. Απαγορεύονται οι παθητικές ασκήσεις και ούτε καν υποβοηθούμενες.                      




Περισσότερα 3190 times


  • Gallery
  • Video

Media

Τελευταία άρθρα

  • Σύνδρομο Απιοειδούς Μυός
    Δευ, Ιούνιος 18  |  Το σύνδρομο Απιοειδούς μυός (Σ.Α.Μ.) είναι μια ασυνήθιστη νευρομυική διαταραχή ...
  • Σύνδρομο Διαμερίσματος
    Πεμ, Φεβρουάριος 18  |  Το σύνδρομο διαμερίσματος είναι μια οδυνηρή κατάσταση που συμβαίνει όταν η πίεση…
  • Θυλακίτιδα Ισχίου
    Πεμ, Νοέμβριος 17  |   Οι θύλακοι είναι μικρά σακουλάκια που μοιάζουν με ζελέ και βρίσκονται σε…
  • Νόσος Osgood - Schlatter
    Δευ, Σεπτέμβριος 17  |  Η νόσος Osgood Schlatter (αποφυσίτιδα κνημιαίου κυρτώματος) είναι μια κοινή πάθηση στα…
  • Διάστρεμμα αστραγάλου (ποδοκνημικής)
    Πεμ, Νοέμβριος 16  |  Ένα διάστρεμμα αστραγάλου (ΠΔΚ) είναι μια ζημιά σε ένα ή περισσότερους από…

Τελευταία Νέα

Δημοφιλές άρθρο