Η θλάση του ισχίου εμφανίζεται όταν ένας από τους μύες που υποστηρίζουν την άρθρωση του ισχίου τεντώνεται πέρα ​​από τα όριά του ή υφίσταται ρήξη. Οι θλάσεις μπορεί να είναι ήπιες, μέτριες ή σοβαρές, ανάλογα με την έκταση του τραυματισμού. Μια σοβαρή θλάση μπορεί να περιορίσει την ικανότητά σας να κινείτε το ισχίο σας.

Οποιοσδήποτε μπορεί να βιώσει διάταση ισχίου απλώς κάνοντας καθημερινές εργασίες, αλλά οι διατάσεις εμφανίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων ή άσκησης.

Αν και πολλές θλάσεις ισχίου βελτιώνονται με απλή θεραπεία στο σπίτι, οι σοβαρές θλάσεις μπορεί να απαιτούν φυσικοθεραπεία ή άλλη ιατρική θεραπεία.

Περιγραφή

Τα μεγάλα οστά που αποτελούν την άρθρωση του ισχίου – το μηριαίο οστό και η λεκάνη – χρησιμεύουν ως άγκυρες για διάφορους μύες.

• Μερικοί από αυτούς τους μύες κινούνται κατά μήκος της κοιλιάς ή των γλουτών (καμπτήρες ισχίου, γλουτιαίοι).
• Άλλοι κινούνται κατά μήκος του μηρού προς το γόνατο (τείνων της πλατείας περιτονίας [TFL], προσαγωγοί, τετρακέφαλοι, οπίσθιοι μηριαίοι).

Σε μια θλάση ισχίου, οι μύες και οι τένοντες μπορεί να τραυματιστούν. Οι τένοντες είναι οι σκληροί, ινώδεις ιστοί που συνδέουν τους μύες με τα οστά. Οι θλάσεις του ισχίου εμφανίζονται συχνά κοντά στο σημείο όπου ο μυς ενώνεται με τον τένοντα.

Η ένταση μπορεί να είναι:

• Ένα απλό τέντωμα στον μυ ή τον τένοντα σας
• Μερική ή ολική ρήξη μυϊκών ινών ή του συνδυασμού μυών και τενόντων

Μόλις ο μυς τραυματιστεί, καθίσταται ευάλωτος σε επανατραυματισμό. Οι επαναλαμβανόμενες διατάσεις στους μύες του ισχίου και της λεκάνης μπορεί να σχετίζονται με αθλητική ηβαλγία (που ονομάζεται επίσης αθλητική κήλη). Μια αθλητική κήλη είναι μια διάταση ή ρήξη οποιουδήποτε μαλακού ιστού (μυός, τένοντα, συνδέσμου) στην κάτω κοιλιακή χώρα ή στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Αυτή η πάθηση συζητείται στην ενότητα Αθλητική Κήλη (Αθλητική Ηβαλγία) .

Αιτία

Μια θλάση ισχίου μπορεί να είναι ένας οξύς τραυματισμός, που σημαίνει ότι εμφανίζεται ξαφνικά, όπως από πτώση, τραυματισμό από διάταση ή άμεσο χτύπημα κατά τη διάρκεια αθλημάτων επαφής. Οι θλάσεις ισχίου προκαλούνται επίσης από υπερβολική χρήση, όταν ο μυς ή ο τένοντας ερεθίζεται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου από επαναλαμβανόμενες κινήσεις.

Παράγοντες που σας θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο για θλάση ισχίου περιλαμβάνουν:

• Προηγούμενος τραυματισμός στην ίδια περιοχή
• Μυϊκός σπασμός
• Μη σωστή προθέρμανση πριν από την άσκηση
• Προσπάθεια να κάνετε πάρα πολλά, πολύ γρήγορα, όταν ασκείστε
• Εξάντληση ή αποσυμφόρηση

Συμπτώματα

Μια μυϊκή διάταση προκαλεί πόνο και ευαισθησία στην τραυματισμένη περιοχή. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Αυξημένος πόνος όταν χρησιμοποιείτε τον μυ
• Πρήξιμο
• Περιορισμένο εύρος κίνησης
• Μυϊκή αδυναμία

Σπιτικές θεραπείες

Πολλές θλάσεις ισχίου θα βελτιωθούν με απλή θεραπεία στο σπίτι, όπως ανάπαυση, πάγο και συμπίεση για ήπιες θλάσεις.

• Ξεκούραση. Αποφύγετε δραστηριότητες που επιβαρύνουν το ισχίο για τις πρώτες ημέρες μετά τον τραυματισμό.
• Πάγος. Εφαρμόστε πάγο αμέσως μετά τον τραυματισμό για να περιορίσετε το πρήξιμο. Χρησιμοποιήστε κρύες επιθέσεις για 20 λεπτά κάθε φορά, αρκετές φορές την ημέρα. Μην εφαρμόζετε πάγο απευθείας στο δέρμα.
• Συμπίεση. Για να αποφύγετε επιπλέον πρήξιμο, τυλίξτε ελαφρά την περιοχή με έναν μαλακό επίδεσμο ή φορέστε σορτς συμπίεσης.

Επιπλέον, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή ΜΣΑΦ , όπως η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του οιδήματος και στην ανακούφιση του πόνου.

Εάν ο πόνος επιμένει ή γίνεται πιο δύσκολο να κινήσετε το ισχίο και το πόδι σας, επικοινωνήστε με το γιατρό σας.

Εξέταση γιατρού

Ιστορικό Υγείας και Φυσική Εξέταση

Ο γιατρός σας θα:

• Συζητήσει τη γενική σας υγεία
• Θα σας ρωτήσει ποιες δραστηριότητες κάνατε ακριβώς πριν συμβεί ο τραυματισμός. 
• Θα εξετάσει το πόδι και το ισχίο σας για ευαισθησία ή πρήξιμο.
• Θα εφαρμόσει πίεση στους μύες της περιοχής και κινώντας το πόδι και το ισχίο σας προς διάφορες κατευθύνσεις για να αξιολογήσει το εύρος κίνησής σας.
• Θα σας ζητήσει να εκτελέσετε μια ποικιλία διατάσεων και κινήσεων για να προσδιορίσει ποιος μυς έχει τραυματιστεί

Ακτίνες Χ

Οι ακτίνες Χ παρέχουν εικόνες πυκνών δομών όπως τα οστά. Ο γιατρός σας μπορεί να παραγγείλει ακτινογραφία για να αποκλείσει την πιθανότητα:

• Κάταγμα κόπωσης του ισχίου , το οποίο έχει παρόμοια συμπτώματα με τη θλάση του ισχίου.
• Ένα κάταγμα αποκόλλησης , ένας τραυματισμός όπου ένα κομμάτι οστού που συνδέεται με τον τένοντα αποκολλάται από το οστό. Οι τραυματισμοί από αποκόλληση μπορούν να εμφανιστούν σε νέους ανθρώπους με ανοιχτές πλάκες ανάπτυξης όταν καταπονούν το ισχίο τους, αλλά γενικά δεν εμφανίζονται σε ενήλικες. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν απαιτούνται πρόσθετες απεικονιστικές εξετάσεις για την επιβεβαίωση της διάγνωσης.

Θεραπεία

Η ιατρική θεραπεία για τις μυϊκές θλάσεις έχει σχεδιαστεί για την ανακούφιση του πόνου και την αποκατάσταση του εύρους κίνησης και της δύναμης. Η πλειονότητα των θλάσεων του ισχίου αντιμετωπίζεται μη χειρουργικά.

Μη χειρουργική θεραπεία

Εκτός από την ανάπαυση, τον πάγο, τις συμπιέσεις και τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τη χρήση πατερίτσων για μερικές ημέρες για να περιορίσει το βάρος στο ισχίο σας. Άλλες συστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Θερμοθεραπεία. Ο πάγος πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως μετά από έναν οξύ τραυματισμό για τη μείωση του οιδήματος. Μετά από 72 ώρες, ωστόσο, η εναλλαγή πάγου με θερμοθεραπεία – η οποία μπορεί να περιλαμβάνει μούλιασμα σε ένα ζεστό μπάνιο ή χρήση θερμαντικής λάμπας ή θερμαντικού μαξιλαριού – μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου και στη βελτίωση του εύρους κίνησης.
• Πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι. Συγκεκριμένες ασκήσεις μπορούν να ενδυναμώσουν τους μύες που υποστηρίζουν το ισχίο και να βοηθήσουν στη βελτίωση της μυϊκής αντοχής και ευλυγισίας.
• Φυσικοθεραπεία. Εάν ο πόνος επιμένει μετά από μερικές εβδομάδες άσκησης στο σπίτι, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επίσημη φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας παρέχει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης για να βελτιώσει τη δύναμη και την ευλυγισία στο ισχίο σας.

Χειρουργική θεραπεία

Οι σοβαροί τραυματισμοί στους οποίους οι τένοντες αποσπώνται πλήρως από το οστό μπορεί να απαιτούν χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας και κίνησης. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως περιλαμβάνει την επανασύνδεση του σχισμένου τένοντα ιστού πίσω στο οστό.

Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι πολλές σοβαρές θλάσεις ισχίου αντιμετωπίζονται με επιτυχία χωρίς χειρουργική επέμβαση. Ο γιατρός σας θα συζητήσει τις επιλογές θεραπείας που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ατομικές σας ανάγκες υγείας.

Αποθεραπεία

Στις περισσότερες περιπτώσεις, θα πρέπει να αποφεύγετε τη δραστηριότητα που προκάλεσε τον τραυματισμό σας για 10 έως 14 ημέρες. Μια σοβαρή μυϊκή καταπόνηση μπορεί να απαιτήσει μεγαλύτερη περίοδο ανάρρωσης. Ωστόσο, εάν ο πόνος σας επιστρέψει όταν ξαναρχίσετε μια πιο έντονη δραστηριότητα, διακόψτε αυτό που κάνετε και επιστρέψτε σε πιο εύκολες δραστηριότητες που δεν προκαλούν πόνο.

Μπορείτε να λάβετε τις ακόλουθες προφυλάξεις για να αποτρέψετε μυϊκούς τραυματισμούς στο μέλλον:

• Ενδυναμώστε τους μύες σας με ένα τακτικό πρόγραμμα άσκησης. Ρωτήστε τον γιατρό σας σχετικά με προγράμματα άσκησης για άτομα της ηλικίας και του επιπέδου δραστηριότητάς σας.
• Κάντε προθέρμανση πριν από οποιαδήποτε άσκηση ή αθλητική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων των προπονήσεων. Μια καλή προθέρμανση προετοιμάζει το σώμα σας για πιο έντονη δραστηριότητα. Βελτιώνει τη ροή του αίματος, αυξάνει τη θερμοκρασία των μυών σας, αυξάνει τον ρυθμό αναπνοής σας, αυξάνει το εύρος κίνησής σας και μειώνει την ακαμψία.
• Φορέστε ή χρησιμοποιήστε κατάλληλο προστατευτικό εξοπλισμό για το άθλημα ή τη δραστηριότητά σας.
• Αφιερώστε χρόνο για να ηρεμήσετε μετά από άσκηση, ένα αθλητικό γεγονός ή μια προπόνηση. Αντί να κάνετε πολλές γρήγορες διατάσεις, διαταθείτε αργά και σταδιακά, κρατώντας κάθε διάταση για να δώσετε στους μύες σας χρόνο να ανταποκριθούν και να επιμηκυνθούν.
• Αφιερώστε τον απαραίτητο χρόνο για να επουλωθούν οι μύες σας πριν επιστρέψετε σε αθλήματα ή άλλες σωματικές δραστηριότητες. Περιμένετε μέχρι η μυϊκή σας δύναμη όσο και η ευλυγισία σας να επιστρέψουν στα προ τραυματισμού επίπεδα.